Waarom heb ik toch tekenen als keuzevak gekozen?
Elk jaar moeten de eindexamenklassen muziek en tekenen een eindexamenpresentatie doen. Muziek treedt op met zelfgeschreven nummers, afgewisseld door presentaties van eigen kunstwerken van de beeldende vorming klassen. Ook wordt er verteld over de kunststromingen waartoe de kunstwerken behoren. Havo en vwo leerlingen zitten door elkaar en de presentatie duurt 3 uur... En ik heb er totaal geen zin in.
Ten eerste zit ik in een groepje met 1 leerling van vwo en 3 van havo. Op de één of andere manier hebben alle drie de leerlingen van havo hun presentatie niet af en weten we nog steeds niet wie over de kunststroming gaat vertellen (en vanavond is de generale repetitie).
Ten tweede zitten we twee dagen tot half 12 's avonds op school.
Ten derde is drie uur op een stoel zitten voor de gasten (opa's, oma's, broertjes, zusjes) erg vermoeiend. En ons groepje moet als allerlaatste presenteren! Alsof mensen dan nog willen luisteren...
Ook moeten we tijdens het openingsnummer met een stom portret voor ons hoofd zitten en moeten we ook gaan zingen bij het slotnummer. Aargh!
Ik hoop maar dat het zo voorbij is en ik niet vergeet wat ik wilde zeggen (aangezien ik niet zo'n ster ben in presenteren). Maar misschien wordt het ook wel allemaal wel leuk.
Like my momma said: 'Maar niet te veel verzetten, want je moet het toch doen.'
Wens me succes!
Elk jaar moeten de eindexamenklassen muziek en tekenen een eindexamenpresentatie doen. Muziek treedt op met zelfgeschreven nummers, afgewisseld door presentaties van eigen kunstwerken van de beeldende vorming klassen. Ook wordt er verteld over de kunststromingen waartoe de kunstwerken behoren. Havo en vwo leerlingen zitten door elkaar en de presentatie duurt 3 uur... En ik heb er totaal geen zin in.
Ten eerste zit ik in een groepje met 1 leerling van vwo en 3 van havo. Op de één of andere manier hebben alle drie de leerlingen van havo hun presentatie niet af en weten we nog steeds niet wie over de kunststroming gaat vertellen (en vanavond is de generale repetitie).
Ten tweede zitten we twee dagen tot half 12 's avonds op school.
Ten derde is drie uur op een stoel zitten voor de gasten (opa's, oma's, broertjes, zusjes) erg vermoeiend. En ons groepje moet als allerlaatste presenteren! Alsof mensen dan nog willen luisteren...
Ook moeten we tijdens het openingsnummer met een stom portret voor ons hoofd zitten en moeten we ook gaan zingen bij het slotnummer. Aargh!
Ik hoop maar dat het zo voorbij is en ik niet vergeet wat ik wilde zeggen (aangezien ik niet zo'n ster ben in presenteren). Maar misschien wordt het ook wel allemaal wel leuk.
Like my momma said: 'Maar niet te veel verzetten, want je moet het toch doen.'
Wens me succes!
3 reacties:
Nou bij deze,veel succes.
Ton
Drie uur lang naar onzekere leerlingen kijken en luisteren; ik keek er niet echt naar uit. Maar het vloog voorbij; de ene presentatie nog leuker en interessanter dan de andere. En de muziek was boven verwachting. Net als jouw presentatie!
Liefs Willy
hmm jouw moeder weet in ieder geval enigzins wijze en geruststellende woorden te spreken.
Mijn moeder zegt alleen maar: 'zeur niet zo en ga eens wat doen.' en meer van dat soort opbeurende taal. :(
Gelukkig heb je het nu allemaal achter de rug.
Liefs Julia
Een reactie posten