The days of...

Soms heb ik het gevoel dat de tijd voorbij vliegt. Ik ben bijvoorbeeld nu al over de helft van mijn propedeuse jaar op de Universiteit van Amsterdam. Ik kan me nog precies herinneren hoe ik mij voelde toen ik op de eerste dag daar naar binnen liep.
Maar soms lijkt een avond eeuwig te duren. Zoals nu, nu ik nog geen zin heb om te slapen. De lengte van een dag lijkt zo per dag te verschillen. Ook het gevoel na een dag is steeds weer anders. De ene dag was een 'rot dag' of juist een 'fijne dag'.
Aangezien ik steeds geen tijd heb (of inspiratie) om een lange blog te schrijven, zal ik wat vaker een korte dag-beschrijving aan deze blog toevoegen. Het gevoel van die dag of een rare, lieve of enge gebeurtenis op die dag. Misschien is deze blog dan pas af op de dag dat ik er niet meer ben.

Dinsdag 16 februari 2010 was een 'bloed' serieuze dag. Na een paar maanden stond ik Arjen toe mij officieel zijn 'vriendin' te noemen, door het uitwisselen van kettinkjes. How bloody romantic.

Vrijdag 5 maart 2010 was een beetje teleurstellend door te hoge verwachtingen. We gingen in kostuum naar de première van Alice in Wonderland (Tim Burton, 2010), die helaas tegenviel.

Vrijdag 12 maart 2010 was een geruststellende dag. Een tongpiercing laten zetten is niet eng! De vier dagen erna zijn alleen wat minder: gezwollen tong waardoor je erg sprakeloos overkomt.

Zaterdag 20 maart 2010: 'Als we beseffen dat het pad het doel is, ontstaat er een gevoel van uitvoerbaarheid.' - Pema Chödrön (van onze Happinez scheurkalender).

Woensdag 24 maart 2010 was de dag dat de tramdeuren mij niet zo liefdevol omhelsden.

Vrijdag 26 maart 2010 werd er een nummer speciaal aan mij opgedragen in de Impuls in Wormerveer. Had ik Daniël maar niet verteld dat ik bijna bij zijn nummer moest huilen...

Zaterdag 27 maart 2010 keken we tegelijk naar de volle maan, terwijl de kerkklokken twaalf uur sloegen. Koud maanlicht op mijn huid samen met jouw warme handen. Een rilling over mijn rug van het geluid.