Maandag 12 juni, Paradiso, Amsterdam.
We stapten de tram uit op het Leidseplein. Een warme deken overviel ons. 'Heerlijk'. Driftig zoekend naar het enige waterflesje wat we hadden, liepen we richting Paradiso. Er stonden al wat mensen, maar het was heel anders dan de vorige keer dat we er waren. Dit keer stonden er vooral wat oudere mensen. In een mooie rij. Veel relaxer dan bij HIM. ;)
Omdat we wat te vroeg waren, besloten we nog een rondje in het Vondelpark te lopen. We kregen daar een ontzettend hippie-gevoel door alle mensen die lekker op het gras lagen met gitaren, eten en drinken. Pratend over ons idee om als hippie ook een keer naar het Vondelpark te gaan kwamen we langzaam weer terug bij Paradiso.
Om een uur of 8 begon het voorprogramma: Kira and the Kindred Spirits. Ze speelden met z'n tweeën (akkoestisch) een aantal nummers. In het begin klonkt het leuk, maar na het tweede nummer had iedereen er alweer genoeg van. Het meisje was iets te enthousiast met haar schorre stem en haar eentonige gitaarspel. Maarja, toch knap, zal ik maar zeggen. Ik denk dat ik het niet zo snel zou durven.
Eindelijk om een uur of 9 beseften we weer waarom we waren gekomen. De Deense Coldpay: Saybia kwam het podium op, wat inmiddels vol bomen stond. De mollige zanger pakte een plantje op en vertelde dat ze de bomen meegenomen hadden uit Denemarken, zodat ze zich een beetje thuis voelden. Of ze zich thuis voelden of niet, meteen bij het eerste nummer ging het dak er al eraf. Brilliant Skye speelden ze als eerst. Wat wel jammer was, is dat ze als tweede nummer gelijk een rustig nummer speelden, namelijk Stay. Maar eigenlijk gaf dat niet, want als ik er nu nog aan terug denk krijg ik weer kippenvel. :)
Ondanks de warmte, wat trouwens in het mooie gebouw wel mee viel, was iedereen heel enthousiast. Zelfs de boompjes! Midden in een nummer begonnen ze allemaal te bewegen. Wij zijn buiten Denemarken de grootste fan van Saybia. De band speelde echt geweldig live voor ons. En ze hadden er zelf ook plezier in. Het straalde er vanaf. Ze spraken ze ons veel aan en vertelde veel over hun nummers. De beste nummers, mijn kippenvelnummers, waren toch wel The Day After Tomorrow, I Surrender en It's OK love. De tekst van It's OK love had ik die middag nog gelezen en in m'n hoofd geprent. En na een korte pauze kwamen alleen de zanger en de pianist het podium op en speelden ze dat liedje. Iedereen was doodstil...
Alsof ze er geen genoeg van konden krijgen speelden ze ruim anderhalf uur lang en sloten spetterend af met Come On Closer. Ik wilde niet weg. Ik wilde dat geweldige gevoel vasthouden.
Maarja, we moesten nog een trein halen. En morgen weer gewoon vroeg op en naar school.
Caught in a well
between heaven and hell
It's getting lonely out there
Highways and hotels
and headliner shows
It's all just making me sad
Sorry if I ever let you down
I never meant to
Staying inside the only world I knew
'till I forgot
that nothing is as beautiful as when
I am with you
And life isn't life out there
without you here
Just when I thought
there was nobody out there
No one who quite understood me
I glanced to the side
and I found you there smiling
Patiently holding my hand
saying over and over
It's OK love
Easy love
I'm here
So finally I'm ready to reveal
what my heart tells me
Bring out all that's good inside of me
and let it shine
Knowing that I never be alone
while I'm with you
And life isn't life out there
without you here
Just when I thought
there was nobody out there
No one who quite understood me
I glanced to the side and I
found you there smiling
Patiently holding my hand
saying over and over
It's OK love
Easy love
I'm here
- It's OK love - Saybia


