Porcupine Tree

Woensdag 27 september 2006

Het nieuwe schooljaar is al weer een tijdje begonnen, maar zoals altijd smeet ik mijn tas op de grond en kroop achter m'n computer toen ik thuis kwam uit school. Snel wat huiswerk gemaakt, mezelf opgeknapt en gegeten. Want 's avonds gingen we naar Porcupine Tree!
Het werd een soort familie-uitje, maar niet een zoals de meeste families zouden doen. Ik baalde wel. Ik wilde meteen uit school naar A'dam, maar aangezien ik gevangen ben voor een tijdje in mijn huis, kon dat niet. Maarja, de middag ging snel voorbij en voor ik het wist stonden we met z'n allen voor Paradiso.
Ik had al zo het idee dat ik de jongste zou zijn, maar toen ik zag wat voor mensen er stonden te wachten moest ik wel lachen. Dikke, kale mannen met een bril of grote mannen met lang haar in een staart. Echte rockers, haha.
Toen we naar binnen liepen stond het al helemaal vol. We bleven maar een beetje achteraan staan 'genieten' van het voorprogramma. De band heette Paatos en ze waren... heel enthousiast. Niet dus. De pianist leek zowat in slaap te vallen en de gitarist stond er ook maar een beetje bij. De zangeres kon alleen maar schreeuwen en de drummer was hyperactief. Volgens mij was iedereen een beetje opgelucht toen het podium af gingen.
En even later waren ze er: *trommelgeroffel* Porcupine Tree! De eerste helft van het concert speelden ze nieuwe nummers. Na een kleine pauze en begonnen ze met oude nummers. Alleen kende ik die ook niet of ze kwamen maar vaag bekend voor.... En ik kon de band ookal niet zien door al die grote mensen die voor me stonden, dus keek ik maar naar het scherm dat boven het podium hing. Er werden ontzettend spacende beelden op vertoond. Geweldig voor de mensen naast ons die knetterstoned waren. Ondanks ik de nummers niet kende, vond ik ze wel heel goed. Een mix van progressive rock, psychedelia, ambient en metal.
Gelukkig had ik nog iets om op te letten. Iemand die ook eigenlijk niet zoveel kende. Dus waren we maar mensen een beetje aan het uitlachen en steeds maar opzij gaan voor passerende mensen, die trouwens heel vervelend werden.
Het geluid was wel geweldig. Porcupine Tree speelde echt ontzettend goed live. En de zanger was zo vet met z'n lange haar voor z'n gezicht! Bovendien heeft hij een geweldige stem. Het gebouw gaf er een extra sfeer aan met de mooie verlichting.
En uiteindelijk, kwamen er twee nummers die ik kende: Trains en Blackest Eye, yay! Perfecte afsluiting van de avond. Helemaal happy kwamen we het concertgebouw weer uit. Ik wilde nog niet naar huis. Maarja, de volgende dag weer school, weer terug naar het 'normale' leven. Zucht.
In ieder geval vond ik het een hele leuke avond, if you know what I mean. ;-)