Racoon

's Middags je kamer van top tot teen opruimen, huiswerk proberen te maken, douchen, stressen, zuchten. Ik had er eigenlijk helemaal geen zin in. Het weekend dat ik hem weer zag was aangebroken. Na 5 lange weken waarin veel gebeurd was, zou ik hem eindelijk weer zien.

Verward door de film 'Twelve Monkeys' zat ik op de bank, toen de bel ging. Hij was aangekomen.
Ik kon er niets aan doen, maar was een beetje afstandelijk en stil. Maar na lange stiltes en veel praten, heeft het me toch goed gedaan. Er zijn veel vragen beantwoord. Ik heb conclusies kunnen trekken. En ik betrapte mezelf erop, dat ik hem wel heel erg gemist had.
Voordat we het wisten was de dag om en gingen we naar het concert van Racoon. We waren best vroeg, het was nog helemaal leeg. Toch kwam ik iemand uit m'n klas tegen, die nu een hele andere kant van mij heeft gezien. Grinnik.
Het voorprogramma heette Eleven. Vier jonge mannen stonden ruim een uur te rocken op het podium in De Kade. Het deed me denken aan een mix tussen Snow Patrol, Coldplay en Franz Ferdinand. Best aardig, moet ik zeggen.
En toen, na wat gekloot met de geluidsinstallaties, begon iedereen te gillen en Jesus spelend op een mondharmonica stond recht voor onze neus. Daar waren ze: Racoon!
Ze begonnen met een nummer dat ik zelf niet kende, als enige ongveer. Maar de rest van het publiek zong hard mee en zo begon de geweldige avond.
Na veel nummers moest 'Love You More' natuurlijk ook aan de beurt komen. Inmiddels stonden we echt helemaal vooraan. Het mooie gitaarintro deed me smelten. Terwijl ik in zijn armen lag, zong ik uit volle borst mee. Deze kende ik wel.
Na nog een aantal nummer schrokken we ons dood: de bassist bgon opeens 'Watskeburt' te zingen. En zanger begon een levende beatbox na te doen. O, ze gingen 'Feel Like Flying' doen: '...now I got a beatbox in my head.' Haha. Na veel gespring, het leuke hoofd van de gitarist, de aparte tatoeage van de zanger goed te hebben bekeken en de drummer hebben aangestaard, kwam er toch uiteindelijk een eind aan het optreden, en wel met het nummer 'Blue Days'. Maar natuurlijk kwamen ze nog even terug nadat wij hard 'We want more!' hadden geschreeuwd, dat was te verwachten.Na afloop hebben wij de lijsten met de nummers die ze speelden gekregen, yay! Na nog wat te hebben gedanst gingen we naar huis. Buiten was een heldere sterrenhemel, een bijna volle maan en een soort van sneeuw. Heerlijk.
'I think I've been away too long...'

Elaine.








© 2005 Elaine