Ik voel me als een nootje.
Ik voel me als een klein nootje, die je tussen twee vingers zou kunnen vermorzelen.
Zou kunnen verkruimelen.
Wat dit nootje zou willen, wat dit nootje nodig heeft
Is iemand die mij rustig vasthoudt.
Niet tussen twee vingers, maar rustig in zijn handpalm.
Als een schil om mij heen.
Omdat degene weet dat ik maar een klein nootje ben.
10.08.2009
Metafoor
Gepost door Elaine op 01:12
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 reacties:
Ik voel me als een notenkraker.
Ik voel me als een grote notenkraker die met twee vingers zou kunnen vermorzelen.
Families uit elkaar zou kunnen halen alsof het trekdrop is in een troep hongerige kinderen.
Wat ik nodig heb is een troon van schedels terwijl ik, onder een bloedrode hemel, neerkijk op de gebroken schalen van gevallen nootjes.
Omdat deze weten dat niemand spot met een notenkraker.
Heb je het notengedichtje zelf verzonnen trouwens?
Hij was leuk genoeg om er gedichten van te gaan schrijven
Jep, heb ik zelf verzonnen.
Een reactie posten