James Morrison

14 Januari heb ik eerst nog even hard aan het profielwerkstuk gewerkt en daarna gingen we naar Amsterdam voor het concert van James Morrison. Van te voren hebben we gegeten bij A-fusion op de Zeedijk. Lekker sushi enzo. ^^Noor ontmoetten we in de Metro. Bij aankomst in de Heineken Music Hall zagen we dat meer dan de helft van de bezoekers vrouwlijk was. "Als ze maar niet allemaal gaan gillen," dachten we.
Het voorprogramma was de Nederlandse Bertolf met zijn band. Heel cool en lief en leuk. Kijk maar op YouTube. ;-) Ze speelden een half uur, waarna we nog een half uur moesten wachten op mr. Morrison.
Zodra de lichten om precies 21.00 uit gingen, begonnen alle vrouwen/meisjes hysterisch te gillen. Heel hard en ze stonden overal (m'n oren doen nu nog pijn). Hij begon met 'The Only Night' van zijn nieuwste album, het nummer dat ik het minst leuk vond, maar hij was wel goed! "Zijn unieke stemgeluid heeft hij te danken aan zijn zus Hayley omdat zij hem besmette met kinkhoest net na zijn geboorte. Dit betekende bijna zijn dood." James is 24 en hij heeft een dochtertje, heel lief. Hij schreef en zong het liedje 'Love Is Hard' voor haar.
Na enkele nummers wist ik zeker dat het een podiumartiest is. Live klonk het allemaal nog leuker. Hij zong niet zoals op de cd, maar met meer variatie. Ook had hij twee prachtige donkere achtergrond zangeressen meegenomen. Met één van hun, Beverly Brown, deed hij ook het nummer 'Broken Strings', die hij samen met Nelly Furtado heeft opgenomen. James was super enthousiast en hij vond Amsterdam helemaal geweldig. Hij speelde veel nummers van de nieuwe cd en ook een paar van de oude, waar iedereen hard bij meezong. Tussendoor deden ze een nummer van Stevie Wonder en zijn eerste toegifte was 'Changes' van David Bowie! De rustige nummers waren ook heel mooi, zoals 'Once When I Was Little'.
Ik vond het echt een heel goed concert. James liet zeker zien dat hij het kan, ookal is hij nog maar een paar jaar bekend. Ik ben nu al benieuwd naar z'n nieuwe cd en concert.