Buitenkunst 2007

7 t/m 14 juli ’07

Het eerste dat ik zaterdagochtend na het eindfeest zei was: 'Nee, nog heel even blijven liggen!'
Eigenlijk was het meer mompelen, gevolgd door een gil toen de dekens van mij af werden getrokken. We moesten opstaan, want we gingen naar Buitenkunst in Drenthe!
Een uur later dan geplant vertrokken we met twee volgepropte auto’s. Het was ruim twee uur rijden. Herinneringen borrelden op toen we op het terrein kwamen gereden en al snel zagen we Leo staan. Ik was voor het eerst naar Buitenkunst toen ik één jaar oud was. Leo kwam er toen al twintig jaar. Nog steeds staat hij er elk jaar, in zijn eentje, vier of vijf weken. Voor mij hoort hij er gewoon bij, net als de blauwwitte tenten waarin de workshops worden gegeven. Maargoed, nadat we een plekje hadden uitgezocht waar wij nog nooit hadden gestaan laadden we de spullen uit en gingen ons kamp opbouwen.
‘Waar zijn de haringen?’
‘Nee, die moet niet daar!’
‘Kijk uit voor de… scheerlijnen.’
Om weer te kalmeren waren we naar het prachtige groene meertje gelopen en hebben we daar een tijdje gezeten.
Terwijl iedereen simpele soep aan het eten waren, aten wij lekkere (vega)burgers met ei op brood. Om tien uur waren de mededelingen op het grote veld. Na het kampvuur vielen we al snel voor de eerste keer sinds ongeveer een jaar in slaap in onze tentjes.

Zondag hadden we ons bijna verslapen, maar kwamen nog op tijd voor de programma’s. David en ik hadden een conga bemachtigd en hebben de eerste dag percussie gedaan. Mijn enkels waren nu al opgezwollen van de muggenbulten. Ook had ik mijn eerste teek. We hadden lekker tortellini gegeten.

De volgende dag nadat we voor de vierendertigste keer over Daniëls scheerlijnen waren gestruikeld hadden we dé oplossing voor Bokito gevonden: gewoon scheerlijnen spannen. Bij ons helpt dat in ieder geval. David en ik hadden vandaag voor Beeldend gekozen. We gingen Golums maken van modder, bladeren en takken.
De eerste verhalen over de Golem stammen uit het vroege Jodendom. Zeer heilige mensen konden dicht bij God komen en verkregen de wijsheid en macht om leven te scheppen. Maar wat zij konden maken, was slechts een schaduw van de schepping van God. Zij konden een Golem maken uit modder, maar de persoon die zij konden maken kon bijvoorbeeld niet spreken. Een Golem is dus in feite een dommekracht, die bij verkeerd gebruik volledig uit de hand kan lopen.
We hebben ze niet tot leven kunnen wekken, misschien omdat we ze een beetje aan hadden gepast voor de toekomst. De één had hele lange benen, de ander zwemvliezen, weer een andere was digitaal en ga zo maar door. Bij de bespreking van ieders werk moesten we schreeuwen, omdat er ontzettend harde regen op de tent viel. Ook ging het koken een beetje mis (laat mij nooit meer rijst koken). Bij het kampvuur was het wel gezellig. Veel gezongen tot onze verbazing, maar dat zou ook aan de wijn kunnen liggen.

Dinsdag hadden we weer percussie gedaan. Dit keer met zang erbij (niet van ons hoor) en traden we ’s avonds op met een Joods lied. Daarna waren we naar het meertje gegaan en werd er vuurgespuugd. Ook kan ik poien! Heel gaaf.

Woensdag hebben we alleen een ochtend programma gedaan bij Sarah. We moesten daarbij driedimensionaal tekenen met tape tussen bomen. In de regen hebben we ’s middags met de frisbee gegooid en gepoid. ’s Avonds heerlijke andijviestamppot gegeten en even bij het kampvuur gezeten.

Op de vijfde dag gingen Loeke en ik theater doen. Het was vooral improvisatie met een bankje. Wat kan je allemaal op en met een bankje doen? Heel veel. Ook zijn we er achter gekomen dat er zeventien mensen op één bankje passen. Het middagprogramma werd een beetje saai. De begeleidster wist zelf ook eigenlijk niets meer om te doen, had ik het idee. ’s Avonds was er een ontzettend mooie voorstelling van de andere theaterworkshop van Eelco. Het heette Wormrot en de sfeer was duister, humoristisch en mystiek. David was bezig met een tweedaagse workshop Beeldend.

Het was alweer de laatste dag. Loeke en ik lekker buiten geschilderd. In de ochtend moesten we onze visie op tempo schilderen en in de middag slowmotion. Ook was Leo aan het schilderen. Inmiddels had ik mijn vijfde teek. Na de programma’s was de presentatie van de belevingsinstallatie. Erg leuk geworden! Van onze buren hebben we (niet) per ongeluk de stroop opgemaakt toen we pannenkoeken gingen eten. We hebben de laatste nacht gevierd op het strandje waar het al snel erg druk werd. Om een uur of twee gingen we maar slapen. Morgen zal er opgeruimd moeten worden…

…en het was een (…)zooi! Er moest meerdere keren afgewassen worden omdat we pasta gingen eten omdat al ons eten op was. Alle troep opruimen was nog best veel werk. We waren wel ruim op tijd klaar. Voordat wij weg waren stonden de mensen van de volgende week al klaar. Eindelijk thuis met z’n allen gegeten en verhalen gedeeld. En nu ga ik lekker in mijn eigen bed slapen. Het was een erg gezellige week, maar het is altijd wel leuk om weer thuis te zijn.